183مىآيد، آن است كه پس از اعمال، پرده كعبه را بگيرد و خود را به كعبه بچسباند و اشك و آه و ناله و گريه و بدن خود را بيمه كند تا به آتش دوزخ نسوزد. اصمعى گويد: نيه شبى على بن الحسين زين العابدين(عليه السلام) را ديدم كه اشك فراوانى در تاريكى شب در كنار كعبه چون مرواريد از دو چشم مباركش مىريخت و مناجات مىكرد:
يا مَن يُجيبُ دعاء المضطرّ فى الظلم
يا كاشف الضرّ و البلوى مع السّقم
قد نام وفدك حول البيت قاطبةً
و أنت وحدك يا قيّوم لم تنم
ادعوك ربّ دعاء قد امرت به
فارحم بكائى بحق البيت و الحرام
ان كان عفوك لا يرجوه ذو سرف
فمن يجود على العاصين بالنّعم
زائر خانه خدا در طواف كعبه از حجرالاسود، كه به دست راست خداوند متعال تعبيرش كردهاند، چرخيدن و حركت خود را آغاز مىكند و به همان سنگ مبارك طوافش را ختم مىكند. او در طواف كعبه از اصحاب يمين است و از راست در راه راست حركت مىكند و به يمين الله باز مىگردد تا با دست راست كتاب مرقوم و پرونده عمل خود را برگيرد و در كنار اصحاب يمين مورد طواف كرّوبيان قرار گيرد، ولى قلبش در