173كعبه، خانه مبارك است: (لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبٰارَكاً)
كعبه، خانه هر روز ماست;زيرا هر روز قبله ماست.
كعبه، يك پرچم است كه بايستى در زيرش گرد آييم و سرود توحيد سردهيم و هم قيامت را ياد كنيم و هم تاريخ را; زيرا مكّه جغرافى نيست; تاريخ است و زمين نيست، بلكه زمان است.
كعبه پرچم اسلام است. گرچه خداوند متعال مىتوانست سنگهاى كعبه را از سنگهاى به ظاهر قيمتى قرار دهد، ولى هر چه سادهتر باشد به صفا نزديكتر است و پرچم گرچه پارچهاى بيش نيست، ولى يك ارتش نيرومند به آن افتخار مىكند و براى برقرارىاش جانها فدا مىكند. همه مسلمانان در سراسر جهان به عنوان يك ارتش نيرومند، كعبه را پرچم و درفش خود مىشمارند. احترام و حرمت كعبه به گونهاى است كه روايات اسلامى حفظ و بقاى دين را وابسته به محفوظ بودن كعبه مىدانند. مادام كه كعبه برپا و برجاست، دين خدا نيز پاينده و استوار است.
امام صادق(عليه السلام) درباره كعبه مىفرمايد:
«لا يزالُ الدين قائماً ما قامت الكعبة» 1 البته تن به سوى كعبه داشتن را سودى نيست براى كسى كه دل به سوى خداوند كعبه ندارد. 2
هنگامى كه ابراهيم(عليه السلام) كعبه را تعمير مىفرمود و بالا مىبرد،