163بركات بر آنها نازل مىشد; خانههايى كه محل وحى خداوند و معدن علم و راههاى رشد و رشاد آشكار و روشناند; خانههايى كه براى نماز و پرهيزكارى بنيان يافتهاند و براى روزه و پاكى و نيل به حسنات استوار گشتهاند; خانههايى كه دست جفاكار دشمن ويرانشان ساخته است نه گذشت روزگاران.
ويرانشان ساخته است نه گذشت روزگاران
يك لحظه به خود آى و نظر كن كه كجايى
با عجز بر اين خاك گرانمايه بنه سر
گر آمدهاى بر در سلطان به گدايى
دست طلب انداز به دامان وصالش
شايد برسى از ره لطفش به نوايى
قبور بىسايبان دربرابرآفتاب، داغِ دل هرشيعه عاشق را تازه مىكند و او را وامىدارد كه بر غمى كهن و ديرين اشك ريزد و بغض مانده در گلو را در جوار امامان پاك و معصوم رها كند. خاك و سنگ مزار امامان، گوياترين رنجنامه نانوشته شيعه است و دلهاى سوخته و پر از محبت ولايتمداران اهل بيت به خاكبوسى چهار امام معصوم(عليهم السلام) مىروند. در آن جا اشكها سخن مىگويند و حال گوياتر از قال است و چشمهاى اشكبار، ترجمان دلهاى داغدار و بى قرار است. بقيع خود مرتبه مجسّم است. لازم نيست كسى مرتبه بخواند; چشمها و قطرات جارى اشك، همه روضه خوان مجلس و گريه كنان محفلاند. سخنى