48در بين «متأخر المتأخرين»، تا پايان قرن سيزدهم هجرى، صاحب مدارك در فرض اختيار، شيخ حرعاملى و شيخ انصارى در فرض اضطرار طواف در خارج از مقام را جايز دانستهاند.
امّا بسيارى ديگر مثل «شهيد ثانى»، «سيد طباطبائى»، «فيض كاشانى» و «صاحب جواهر» قائل به طواف بين بيت و مقام شدهاند.
جمعبندى فتاواى معاصرين نيز بدين شرح است:
الف- انجام طواف بين بيت و مقام لازم است مگر در حال اضطرار؛ [عدم جواز مگر اضطراراً] (آيات عظام: امام خمينى، تبريزى، بهجت )
ب- عدم جواز مگر در صورت ضرورت عرفيه (آيتالله فاضل لنكرانى)
ج- جواز طواف خارج از مقام، مع الاختيار، تا هر كجا كه صدق طواف نمايد (آيات عظام: خوئى، خامنهاى، مكارم شيرازى، نورى همدانى، وحيد خراسانى، سيستانى)
د- جواز مع الاختيار تا جايى كه جمعيت طواف كننده متصل به يكديگر، مشغول طواف هستند (آيات عظام: گلپايگانى و صافى)
دو. ديدگاه مذاهب اهل سنت
فقهاى مذهب حنفى، مالكى، شافعى و حنبلى؛ قائل به محدوده طواف بين بيت و مقام ابراهيم(ع) نشدهاند و طواف داخل مسجد الحرام را جايز دانستهاند. 1 مولف كتاب الفقه على المذاهب الاربعة مىنويسد: حنبلىها و مالكىها طواف در نزديك بيت را سنت دانسته و شافعى معتقد است كه طواف در نزديك بيت براى مردان سنت است. 2