192به عنوان مبنا مورد توجه قرار گرفت.
هدف ديگر بهرهگيرى از اين ظرفيت براى تسرّى روحيۀ فرهنگى - معنوى به جامعه بود و ما با توجه به اين اصول برنامههاى فرهنگى را به سه مقطع قبل، حين و بعد از سفر تقسيم كرديم و براى هر كدام هم شاخصههايى قرار داديم.
نكتۀ ديگر، محور قرارگرفتن شوارى فرهنگى در كاروان به عنوان خردجمعى و تشريك مساعى بود. در اين كار، با عنايت به اينكه روحانى، مدير، پزشك، معين و معينه و همچنين نمايندۀ زائران عضوند، بنابراين همهسونگرى شده و اميدواريم وحدت رويه ايجاد شود.
در سال 87 همين كار را اصلاح و تكميل كرديم كه اهم آنها عبارتاند از:
مجموعهروزهاى موسم را متناسب با مقتضيات موسم نامگذارى كرديم و براى هر روز چارچوب برنامهاى ارائه شد.
مناسبتهاى دينى و ملى را در دل برنامهها گنجانديم و براى آن يك برنامۀ زمانبندى و جدولى ارائه گرديد.
برنامۀ عمل گروه ارشاد، به صورت دفتر ارائه شد و گروههاى ارشاد نسبت به مسائل رفتارى، معاشرت اجتماعى علاوه بر نقش ارشادى، سرگروه هم بودند. در اين برنامه هر يك از اعضاى فرهيختۀ كاروان، افراد ضعيف و كمسواد را تحت كنترل خود قرار مىدهند تا اشتباه در اعمال و گمشدن پيش نيايد؛ بنابراين نقش حمايتى دارند.
دربارۀ توليد محصولات فرهنگى هم سال قبل، توليد محتوا كاملاً به عهدۀ كاروانها گذاشته شده بود، اما امسال به خاطر عدم دسترسى توليد محتوا در كاروانها، ارتقاى كيفى و هماهنگى و وحدت رويه در تمام كاروانها، محتوا توليد و در اختيار آنان قرار گرفت. اين توليدات در قالب كتاب، سيدى، بروشور، مقاله و ويژهنامه، كتابچه جدول و سؤالات مسابقه ارائه شد.