112شكار نيز دو قسم است؛ ¹ شكار زاهد و شكار عارف. زاهد صيد حق تعالى است از دنيا و پايان كار او به فرمودۀ خدا اين است:

«وَ مٰا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَ أَبْقىٰ » ؛ ²«آنچه نزد خداست بهتر و تا ابد باقى است.»

اما عارف صيد خداست از بهشت و عاقبت امر عارف به فرمودۀ خدا اين است:

«وَ اللّٰهُ خَيْرٌ وَ أَبْقىٰ » ؛ ³«خدا بهتر و پاينده‌تر است.»

هم زاهد و هم عارف صيد خدا هستند و خداوند سبحان صياد آنهاست، اما يكى از دنيا و ديگرى از بهشت. صيد و صيادى دام و ريسمان مى‌خواهد، خداوند براى نفوس رمنده دام گسترانده است. دام خدا براى صيد اين دسته از انسانها عبادت است. ⁴ خداوند در اين دام، دانه‌هايى گذاشته است، همانند جذبه‌ها، كشش‌ها و ربايشها تا بندگان در آن افتند و در پنجۀ صياد قرار گيرند. اما گاهى صياد سفيرى مى‌فرستد و آن سفير آوازى سر ميدهد و صيد را به دام صياد ميكشاند. انبياء و اولياء سفيران اويند و حق تعالى با اولياء خويش دام گسترانده است، آنها ندا مى‌دهند، احسان مى‌كنند تا صياد آنها را صيد كند. احسان خدا و اوليايش دانه‌هايى هستند كه از دهان سفيران مى‌ريزد. آنها دانه پاشى و احسان مى‌كنند تا بندگان را اسير احسان خويش سازند.

دو) آينه و سرمه زينت

از ديگر محرمات احرام نگاه كردن به آينه است همچنين سرمه كشيدن در حال احرام تحريم شده است. سرّ اين دو در حديثى چنين بيان شده است. امام صادق عليه السلام فرمود: