69نداده باشد. 1 مرحوم ميرداماد نيز فرموده اشكال در سند و متن روايات اين كتابهاى شيخ كم نيست. 2مقصود از نقل اين كلمات بىاعتبار نشان دادن كتابهاى مهم حديثى نيست بلكه مىخواهيم ادعا كنيم كه كسى از علماى شيعه نگفته است كه تمام آنچه در اين كتابها آمده است صحيح است و مورد اعتقاد و عمل شيعه مىباشد، بلكه روايات كتب اربعه همچون ساير كتابها قابل نقد و بررسى است. و نمىتوان تمام آنچه در اين كتابها آمده است را به عنوان عقايد شيعه معرفى كرد. 3 و منبع اعتقادات شيعه عبارت است از دليل عقلى قطعى و دليل نقلى - اعم از قرآن كريم و روايات - بهشرط آنكه خلاف مسلّمات عقلى نباشند.
5- بحارالانوار
اين كتاب كه بزرگترين دايرةالمعارف شيعه است مهمترين مستمسك دكتر قفارى در نسبت دادن اتهامات خود به شيعه قرار گرفته است. اين كتاب از علامه محمدباقر بن محمدتقى مجلسى (1037-1111 ق) است كه بزرگترين دايرةالمعارف حديثى شيعه بشمار مىرود. هدف از تأليف اين كتاب تشويق طلاب به فراگيرى حديث و جلوگيرى از ضايعشدن روايات بوده است، و كسى التزام به صحت تمام احاديث بحارالانوار نداده است. امام خمينى مىفرمايد: «صاحب اين كتاب [بحارالانوار] چون ديده كتابهاى بسيارى از احاديث است كه بواسطه كوچكى و گذشتن زمانها از دست مىرود تمام آن كتابها را بدون آنكه التزام به صحت همۀ آنها داشته باشد در يك مجموعه به اسم بحارالانوار فراهم كرده و نخواسته كتابى عملى بنويسد يا دستورات و قوانين اسلام را در آنجا جمع كند تا در اطراف آن بررسى كرده است و درست را از غير درست جدا كند. در حقيقت بحار خزانۀ همه اخبارى است كه به پيشوايان اسلام نسبت داده شده چه درست باشد يا نادرست. در آن كتابهايى هست كه خود صاحب بحار آنها را درست نمىداند، و