40زمخشرى ذيل آيه شريفه فَإِذٰا فَرَغْتَ فَانْصَبْ 1 كلام زشتى ذكر كرده است كه نقل نكردن و پاسخ ندادن به آن سزاوارتر است. 2 به هرحال آنچه ذكر شد معنى لغت «نصب» و «ناصبى» بود.
و اما معنى اصطلاحى «ناصبى»
مرحوم ابنادريس فرموده است: «كسى كه جنگ در برابر مسلمانان بهپا مىكند ناصبى است». 3 و فاضل مقداد فرموده است: «ناصبى به پنج معنا بهكار مىرود: خوارجى كه عيب به اميرالمؤمنين عليه السلام مىگيرند، كسى كه به يكى از ائمه اهلبيت عليهم السلام چيزى كه موجب سقوط عدالت است نسبت مىدهد. كسى كه وقتى فضيلتى از آنان را مىشنود انكار مىكند. كسى كه معتقد به فضيلت غير حضرت على عليه السلام بر آن حضرت است. كسى كه با آنكه مىداند نصّ بر حضرت على عليه السلام وجود دارد آن را انكار مىكند». 4و در روايت صحيحهاى آمده است: «ناصبى كسى نيست كه دشمنى با ما اهلبيت نمايد، زيرا تو نمىتوانى كسى را بيابى كه بگويد من پيامبر و خاندان او را دشمنى مىورزم، بلكه ناصبى كسى است كه خود را در مقام دشمنى شما قرار دهد در حالى كه مىداند شما ولايت ما را داشته و شيعه ما هستيد». 5و در روايت ديگرى آمده است كه: «شخصى از امام هفتم عليه السلام سوال نمود چه كسى ناصبى است و آيا براى شناخت ناصبى و امتحان او بيش از اين لازم است كه اوجبت و طاغوت را مقدم داشته و عقيده به امامت آنان داشته باشد؟ پس در پاسخ آمد: هركس