55فاطمه عليها السلام در آنچه كه بايد يك زن در زندگانى شوهرش شريك شود، شركت داشت و چنانكه گفتيم على نيز در كارهاى داخلى با او همراه و شريك مىشد. تربيت فاطمه بگونهاى نبود كه شوهر را آلتى براى اجراى مقاصد خود بداند و از او متوقع باشد بهترين لباسها را برايش بخرد و مدرنترين لوازم خانه را به ميل او تهيه نمايد. او مىدانست كه زن مدير و ساماندهندۀ خانۀ شوهر است، نه فرمانفرما بر وى. در اين صورت جاى ترديد نيست كه هيچگاه غبار نقارى در خاطر چنين زن و شوهرى از يكديگر نخواهد نشست.
فاطمه عليها السلام همانطور كه در خانۀ پدر جلب محبت او را كرده و به گفتۀ عمر ابوالنصر و ديگران مقام مادرش را به عهده گرفته بود، در خانۀ على نيز همان محبت را در دل پدر داشت. بگونهاى رفتار مىكرد كه پدرش از كار او دلگير نشود.
مىگويند روزى پيغمبر تازه از مسافرت برگشته بود كه به خانۀ فاطمه رفت. دخترش را ديد كه پردهاى به در آويخته و دستبندى «و به قولى گوشوارهاى» از نقره براى خود ساخته است، چهرۀ پيغمبر گرفته شد و بر خلاف