219حضرت زينب سلام اللّٰه عليها
دوبيتىها
از بهرِ ياد بود از اين نهضت بزرگ
«پدر جان»
بيا بابم بده نوشم كه دل آزرده از نيشم
ژوليده نيشابورى
آن بلبلم كه سوخته شد آشيانهام
آرام جان
چو پروانه كه سوزد در كنار شمع بى آواز
كنار رأس آن آرام جان، آرام جان مىداد
نهانى با پدر مىگفت، راز و درد دل مىكرد
گمانم روى سيلى خوردۀ خود را نشان مىداد
عباس ويجوبى (دلجو)
چراغ دل
اى داغ غمت لاله به باغ دل ما
سيد رضا مؤيد
«نور حسين»
عجب چراغ شگفت آوريست نور حسين عليه السلام
سيد رضا مؤيد