96 حنفيان، مالكيان، شافعيان و حنابله مى‌گويند: در صورتى كه حجامت موجب كنده شدن موى بدن نشود، جايز است. ¹ وليكن از مالك نقل شده كه وى حجامت نمى‌كرد. ² ولى بسيارى از علماى اماميه، به حرمت بيرون آوردن خون از بدن، فتوا داده‌اند. حال با هر وسيله كه باشد فرق نمى‌كند با «رگ زدن»، «حجامت»، «مسواك كردن»، «كندن» و يا با هر چيز ديگرى كه معمولاً خون بيرون مى‌آيد. و بديهى است كه همين بزرگان حجامت و مسواك كردن، خراشيدن و امثال آن را در صورت ضرورت جايز مى‌دانند و كفاره‌اى هم ندارد.

و سرانجام كسانى كه به جواز حجامت فتوا داده‌اند، به روايت ابن عباس از پيامبر اسلام(ص)استدلال كرده‌اند:

«روى ابن عباس عن رسول‌الله انّه(ص)احْتَجَم و هو محرمٌ.» ³«ابن عباس مى‌گويد: پيامبر حجامت كرد در حالى كه محرم بود.»

20 ازاله مو از بدن:

فقها به حرمت ازاله مو از بدن خود و ديگرى فتوا داده‌اند، و حتى ازاله يك مو هم حرام است ولى اگر ضرورتى پيش آيد مانند زيادى شپش، دردسر و يا موئى كه در چشم است و اذيّت مى‌كند، مانعى ندارد.

البتّه ازاله مو در حال ضرورت جايز است ولى بايد كفاره بدهد.

مسئله: اگر در حال وضو يا غسل، و بدون قصد، موئى از بدن كنده شود، در صورتى كه به شكل متعارف وضو يا غسل را انجام مى‌داده است، مانعى ندارد.

21 كشتن جانورانى كه در بدن ساكن مى‌شوند:

كشتن جانورانى چون پشه، كك و كنه كه در بدن ساكن مى‌شوند، جايز نيست و چنانچه اين نوع جانوران را بكشد، به فتواى حنابله فديه‌اى بر او واجب نيست. ⁴ وليكن حنفيان به مقدارى از طعام فتوا داده‌اند فقهاى اماميّه، كفاره‌اى را، وجوباً قائل نيستند. وليكن احتياط آن است كه: يك مشت طعام، كفاره بدهد.

و همينطور مالكيان كه به حفنه‌اى (يك مشت يا دو مشت) از طعام فتوا داده‌اند.

22 شكار حيوانات وحشى صحرائى: