151 2 به فتواى مالكيان: از تمام گوشتهاى قربانى مىتوان خورد، مگر كفاره اذيّت كردن جانداران، كفّاره صيد حرم، كفاره نذر و نيز گوشت قربانى هدى تمتع، چنانچه قبل از رسيدن به منى هلاك شود.
3 شافعيان و حنابله معتقدند: از گوشت هدى واجب، نمىتوان خورد ولى اگر هدى مستحب باشد مانعى ندارد.
و نيز گفتهاند: آن ذبيحهاى كه واجب است آن را در حرم قربانى كنند، واجب است گوشت آن را هم در خود حرم بين فقرا تقسيم كنند. 1 4 حنفيان مىگويند: محرم نمىتواند از گوشت هدى واجب بخورد، وليكن جايز است گوشت آن را در حرم و يا در جاى ديگر بين مساكين تقسيم كند. ولى خوردن گوشت هدى تمتع بلامانع مىباشد. 2 وليكن مالكيان با آنان مخالفت كرده و معتقدند: هيچ مانعى ندارد كه محرم، گوشت ذبيحه واجب را بخورد. گرچه در اين جهت با حنفيان موافقند كه جايز است: گوشت آن را در حرم و يا غير آن بر مساكين تقسيم كنند.
بدل و عوض هدى:
چنانچه حاجى هيچ كدام از قربانى و پول آن را نداشته باشد. بايد ده روز روزه بگيرد. سه روز در حج و هفت روز، هنگامى كه به وطن برگشت. بدليل قول خداوند متعال:
«فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيٰامُ ثَلاٰثَةِ أَيّٰامٍ فِي الْحَجِّ وَ سَبْعَةٍ إِذٰا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كٰامِلَةٌ.»
بقره: 196 .
«و هرگاه كه قربانى ميّسر نشد سه روز در حج روزه بدارد و هفت روز چون از حج باز گردد تا ده روز كامل شود».
و ظاهراً مقصود از توانائى بر تهيّه كردن قربانى: در همان ايام حج و در مكّهمكرمه است، بنابراين اگر در آنجا و تا زمان تعيين شده نتوانست تهيّه كند، بايد بدل و عوض آن را كه روزه است بياورد. هر چند در وطن خود بر تهيّه قربانى قدرت داشته باشد، چون وجوب هدى منحصر به زمان خاصى مىباشد.