128 به فتواى اماميّه رجوع كردن مطلقا واجب است چه از روى علم كوچ كرده باشد يا از روى جهل و يا فراموشى، وليكن به اعتقاد بقيّه مذاهب، رجوع كردن جايز نيست. بلكه واجب است در حرم حلق و يا تقصير نمايد.

مسأله: به فتواى اماميّه، اگر حاجى قبل از حلق يا تقصير، از منى كوچ كند و از برگشتن به منى معذور باشد در همان مكانى كه هست حلق يا تقصير مى‌كند و موى خود را به منى برمى‌گرداند، تا در آنجا دفن كنند و اگر نتواند موى خود را برگرداند، كفاره‌اى بر عهده او نيست.

وليكن بقيّه مذاهب مى‌گويند: در حرم حلق يا تقصير كند، و چيزى هم بر او نيست.

مسأله: به اتفاق همه فقها، اگر حاجى در منى يا غير آن حلق يا تقصير كرد، زنان بر او حلال نمى‌شوند. مالكيان بوى خوش را نيز اضافه كرده‌اند و اماميّه صيد كردن را نيز بر آن دو، افزوده‌اند. ولى غير از اين سه مورد، بقيه محرمات حلال مى‌شود.

بديهى است كه حرمت صيد در نزد اماميه: به خاطر احترام به حرم است و بدين شكل در حرمت صيد، فرقى بين محرم و غير محرم نيست.

مسأله: حنفيان، مالكيان، شافعيان و حنابله معتقدند: بعد از طواف زيارت (طواف حج) همه چيز حتى زنان بر حاجى حلال مى‌شوند. ¹ ولى به فتواى اماميه: همه چيز حلال مى‌شود غير از زنان، و زنان بعد از طواف نساء و نماز آن، حلال مى‌شوند، زيرا مواطن تحليل نزد اماميّه سه تا بود كه قبلاً گذشت.

مسأله: وقت حلق، روز عيد يعنى دهم ذى‌الحجه‌الحرام مى‌باشد. كه بر اين حكم به آيه و روايتى استشهاد شده است.

از قرآن: «وَ لاٰ تَحْلِقُوا رُؤُسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ.» ²«... و سر متراشيد تا قربانى شما به قربانگاه برسد.»

و از روايات به سخنى از پيامبراكرم(ص):

«روى عنه(ص)انّه رمى ثمّ حلق بمنى يوم‌العيد.» ³«پيامبر در روز عيد ابتدا رمى كرد و سپس قربانى، و در پايان حلق نمود.»