871- ظاهرالروايه / شيبانى ¹، الجامع الكبير والصغير - السير الكبير و الصغير. 2- المبسوط / سرخسى م /483 3- الأصل 4- الزيادات 5- النوادر / محمدبن حسن شيبانى 6- الكافى / حاكم شهيد مرزوى 7- بدايع الصنايع فى ترتيب الشرايع / كاشانى م 5117 ه‍ . ق 8- مختصر الهدايه / مرغينانى م 593 (مشهورترين و مختصرترين كتاب فقه حنفى) 9- شرح ابن عابدين و مجله الاحكام العدلية كه در زمان عثمانى بعنوان كتاب قانون درتمام مناطق تحت سلطه عثمانيان پخش مى‌شد.

2- مذهب مالكى: منسوب به مالك بن انس (93-\179 ه‍ . ق) است. وى از فقه امام صادق، زهرى و ربيعة الراى استفاده كرده. ² هرگاه از او سؤالى و مسأله‌اى مى‌پرسيدند و نمى‌دانست هيچ عيبى براى خود نمى‌ديد كه بگويد: نمى‌دانم.

منابع فقه وى: قرآن، سنت، اجماع، قياس، قول صحابى، استحسان، استصلاح، سد ذرايع و عمل اهل مدينه مى‌باشد.

مالك فردى بود با هيبت و وقتى هارون‌الرشيد به مدينه آمد گفت: هارون بايد پيش اهل علم بيايد و عالمان به نزد سلاطين نمى‌روند. وى قيام محمد نفس زكيه را تأييد كرد.

وى بيعت با منصور عباسى را مكروه و ساقط از اعتبار مى‌دانست. مالك را توسط حكومت تازيانه زدند و اين وسيله‌اى شد تا مالك در نزد مردم محبوب شود. ³

از جمله كتابهاى مالك: 1- موطأ 2- تفسير غريب‌القرآن 3- رساله‌هاى منسوب به او را مى‌توان برشمرد. مالك الموطأ را به ترتيب ابواب فقهى نوشته كه درآن رواياتى از امام سجاد و باقر عليهما السلام به چشم مى‌خورد.

گفته شده از مالك خواستند تا موطأ را تكثير كنند و در سراسر جهان اسلام پخش كنند تا همه از كتاب او استفاده نمايند ولى مالك اجازه نداد و گفت: در سراسر جهان اسلام