65درس چهارم
مذاهب و جريانهاى شيعى در طول زمان
صرف نظر از علل و عوامل اصلى ايجاد فرق در جوامع بشرى و اديان جهان اعم از اديان الهى و غير آن چون هندويسم، بوديسم، و ... دراين فصل برآنيم تا به معرفى مذاهب و انشعابات اصلى شيعيان بپردازيم.
مقدمتاً بايد گفت كه از اواخر قرن نخست هجرى ما شاهد رشد و توسعه سه جريان فكرى در جهان اسلام هستيم كه عبارتند از:
1- اصحاب حديث در مدينه.
2- اصحاب رأى و قياس در عراق و كوفه كه در مقابل تفكرات حديثى و علماى مدينه قرار دارند.
3- اهل بيت: كه مدارس شيعيان خود به سه شاخه اصلى تقسيم مىشود: فقه اماميه، زيديه و اسماعيليه.
ما در مورد مدارس مدينه و عراق در جاى خود مفصل بحث خواهيم كرد. در اينجا مىپردازيم به مدارس و جريانات فكرى شيعه.
1- فقه امامى: منسوب به امام على عليه السلام و امام صادق عليه السلام و ساير ائمه عليهم السلام است.
اگر چه در دوران بعد از پيامبر و تا اواخر بنىاميه زمينه براى فقه شيعه مهيا نبود ولى از همان ابتدا ائمه ميراث مكتوبى در زمينه مسائل فقهى از خود بجاى گذاردند. كتاب (جامعه) على كه در آن علاوه بر احاديث رسول خدا به مسايل فقهى هم اشاره شده