30(ملتها) با هم مشابه و صفات و افعالشان شبيه يكديگر است. در حالت پراكندگى آنها دقت كنيد. زمانى كه كسراها و قيصرها مالك آنها بودند، سرانجام آنها را از سرزمينهاى آباد از كنارههاى دجله و فرات و از محيطهاى سرسبز و خرم گرفتند و به جاهاى كم گياه و بىآب و علف، محل وزش بادها و مكانهايى كه زندگى در آنها بسيار سخت است، تبعيد ساختند. آنها را در آنجا مسكين، بيچاره و همنشين شتر ساختند (شغلشان ساربانى و خوراكشان تنها شير شتر و لباس و وسايل زندگىشان از پشم آن تهيه مىشد). آنان را ذليلترين امتها از نظر محل سكونت ساختند و در بىحاصلترين سرزمينها مسكن دادند. نه كسى داشتند تا آنها را به حق دعوت كند و به او پناهنده شوند و نه سايه الفت و اتحادى بود كه به عزت و شوكتشان تكيه كنند. 1حضرت على عليه السلام گاهى از تفرقه و پراكندگى مردم چنين ياد مىكند:
أيها الناس المجتمعة أبدانهم المختلفة أهواؤهم كلامكم يوهى الصم الصلاب و فعلكم يطمع فيكم الاعداء. 2
اى مردمى كه بدنهايتان، جمع و افكار و خواستههاى شما، پراكنده است، سخنان داغ شما، سنگهاى سخت را درهم