188
«سميت المزدلفة جمعا لا نه يجمع فيها المغرب و العشاء». 1
وقوف در مشعرالحرام كه درِ ورود به حرم الهى است اسرارى دارد:
1. شميم رحمت
حاجى براى ورود به سرزمين مشعر، از عرفات گذر كرده است. در آنجا پاك شده، تمام هستى خويش را در زلال بخشش الهى شستوشو داده است. او اينك از آلودگىها رسته و به وصال حق پيوسته است. او با ورود به مشعر اذن دخول به حرم مىخواهد او هماينك در برابر درهاى رحمت الهى ايستاده است و شميم رحمت و عطوفت الهى را بر گونه خويش احساس مىكند. زائر بايد تمامى گناهان خويش را - چه كوچك و چه بزرگ - در سرزمين عرفان بر زمين گذارد و قلب آلوده خويش را پاك كند، او در مشعر به قصد تقرب آمده است، او آمده تا خود را در اقيانوس بيكران رحمت الهى غرق كند.
آسمان مشعر سرشار از باران رحمت است، ابرهاى بركات آنجا را فرا گرفته است. كافى است كه زائر با دلى پاك و ضميرى آرام بر اين سرزمين گام نهد، ابرهاى رحمت او را فرا گرفته، آنچه در درون دارند به او تقديم مىكنند، رحمت خدا در اين سرزمين از ساحت لطف او مىبارد و آسمان شادمانه به روى زائر خدا لبخند مىزند، جوى