71متناسب با همان افكار مى‌يابد و اگر درباره مسائل پوچ و بى‌ارزش فكر كند، از مقام انسانى خود كاسته است. زيرا بنا بر روايت شيعه و اهل سنت از على عليه السلام است مى‌فرمايد:

اَلْفِكْرُ مِرْآةٌ صَافِيَة. ¹

فكر همچون آئينه شفاف است. و حقيقت انسان را مى‌نماياند.

بنابراين، حقيقت انسان در نوع تفكر او خلاصه مى‌شود. مولوى بلخى مى‌فرمايد:

اى برادر! تو همه انديشه‌اى مابقى خود استخوان و ريشه‌اى

حال كه چنين است، چرا از فرصت استفاده نكنيم و نيرويى را كه مى‌خواهيم براى فكر كردن صرف كنيم، به مسائل عالى و ارزنده‌اى كه به تكامل مادى و معنوى ما يارى مى‌رساند، اختصاص ندهيم.

حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:

أَلتَّفكُّرُ فِى مَلَكُوتِ السَّمٰوٰاتِ وَ الْأَرْضِ عِبٰادَةُ الْمُخْلِصِينَ. ²

تفكر در ملكوت آسمان‌ها و زمين، عبادت مخلصان است.

نيك سيرتى

صفا و پاكى باطن در پرتو خداپرستى به دست مى‌آيد. آن‌گاه كه خداوند در خانه دل كسى جا كند، نور و روشنايى، آن را پر مى‌سازد. به يقين، تا زمانى كه آدمى خانه را جاروب نكند، از مهمان ارزشمند دعوت نمى‌كند. انسان هم تا زمانى كه قلب خود را از ناپاكى‌ها پالايش نكند، نبايد انتظار وارد شدن خداوند را داشته باشد. تزكيه درون بسيار دشوار است و