67خويش را در پيروزى بر دشمن يا رسيدن به مقصود مىيابند، ولى انسانهاى بىباك كه بىحساب و كتاب دست به هر كارى مىزنند، چه بسا به مقصد نمىرسند و دچار زيانهاى جبرانناپذيرى نيز مىشوند.
حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
مَنْ تَهَوَّرَ نَدِمَ. 1
هر كس بىباكى كند، پشيمان خواهد شد.
حيا
مسلمان بايد به زيور حيا و عفت آراسته باشد و حتى از كارهاى مباحى كه شايبه كمعفتى در آن مىرود، دورى كند. پيوند حيا با ايمان چنان نزديك است كه با رفتن يكى، ديگرى نيز از ميان خواهد رفت. آنگاه كه حيا نباشد، هر كارى مجاز مىشود و هر عملى از انسان سر مىزند. بايد دانست كه حيا نسبت به خدا، زمينه بسيارى از گناهان را از بين مىبرد و انسان را از زشتكارى باز مىدارد. از سوى ديگر، انسان آزاد از خدا و اباحىگوى مذهب، هيچ قيدوبندى براى خود نمىبيند، مگر آنچه حافظ منافع و تعلقهاى نفسانى اوست. به راستى، آنكس كه حيا ندارد، دارويى براى دردش نيست چون بىحيايى، درد بىدرمان و زايلكننده ايمان است. حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
حَيٰاءُ الرَّجُلِ مِنْ نَفْسِهِ ثَمَرَةُ الْإِيمٰانِ. 2
اينكه انسان از خودش حيا كند، نتيجه ايمان است.
در سخن زيباى ديگرى كه اهل سنت روايت كردهاند، مىفرمايد: