49بهتر است از دوستان خود نيز براى شناختن عيب‌هايمان كمك بگيريم و به هر شكل ممكن با تمام توان، عيب‌هايمان را از بين ببريم تا به انسانى پيراسته از عيب و نقص بدل شويم كه در شأن مسلمان مؤمن است.

خداوند، بندگان مؤمن خود را بدون نقص و عيب مى‌پسندد. ازاين‌رو، تمام كوشش يك انسان هدفمند بايد پيرايش درون از كاستى‌ها و عيب‌ها و دست‌يابى به كمال و تعالى و خداگونگى باشد. مسلمان دو روزش مثل هم نيست و هر روز گامى تازه به‌سوى اصلاح و سازندگى برمى‌دارد.

حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:

اَبْصَرُ النّٰاسِ مَنْ ابْصَرَ عُيوبَهُ وَاقَلَعَ عَنْ ذُنُوبِهِ. ¹

بيناترين مردم كسى است كه عيب‌هاى خود را ببيند و از گناهانش دورى گزيند.

و در سخنى ديگر كه اهل سنت آن را نقل كرده‌اند مى‌فرمايد:

مَنْ ابْصَرَ عَيْبَ نَفْسِهِ شُغِلَ عَنْ عَيْبَ غَيْرِهِ. ²

كسى كه عيب خود را ببيند، به دنبال عيب غير خود نخواهد بود.

يكى از مهم‌ترين وظايف انسان، شناخت عيب‌هاست. البته اين كار به ظاهر ساده به نظر مى‌آيد، ولى بسيار دشوار است. زيرا بر اثر حب نفس، بسيارى از انسان‌ها، عيب‌هاى خود را نمى‌بينند يا عيب‌هاى بسيار بزرگ خود را كوچك مى‌شمارند. بايد كوشيد تا به هر وسيله ممكن، به عيب‌هاى خويشتن پى برد و تا فرصت از دست نرفته است، در پى اصلاح آنها برآمد. يكى از راه‌هاى شناسايى عيوب خويشتن، هم‌نشينى با دوستان