1) . آيةاللّٰه تبريزى، خويى: در فرض علم و عمد، كفاره‌اش بنابر احتياط يك گوسفند است. و اگر از روى نادانى باشد كفاره‌اش بنابر احتياط، اطعام يك فقير است

2) . آيةاللّٰه خامنه‌اى: اگر روغن را معطر كرده باشند، مانند كرم‌هاى معطر و امثال آن، احتياط آن است كه يك گوسفند ذبح كند، گرچه واجب نبودن اين احتياط بعيد نيست. آيةاللّٰه سيستانى: اگر محرم با علم و آگاهى و از روى عمد، بدن خود را با روغن خوشبو روغن مالى نمايد، بنابر احتياط بايد يك گوسفند كفاره بدهد، هر چند از روى اضطرار باشد و اگر بدون علم و آگاهى اين كار را كرده باشد بنابر احتياط كفارۀ آن اطعام يك فقير است. آيةاللّٰه فاضل: در خوردن آن كفارۀ يك گوسفند است، ولى در غير مصرف خوردن هم احتياطاً كفاره بدهد. آيةاللّٰه نورى: كفارۀ ماليدن روغن به بدن يك گوسفند است اگر چه از روى اضطرار باشد

3) . آيةاللّٰه بهجت، تبريزى: بنابر احتياط. آيةاللّٰه فاضل: در حال اضطرار كفاره ثابت نيست. آية اللّٰه مكارم : در غير مورد ضرورت كفارۀ آن احتياطاً يك گوسفند است

4) . آيات عظام بهجت، خامنه‌اى، فاضل، سيستانى، مكارم: ازالۀ ناخن به هيچ وسيله‌اى جايز نيست