121واجب است بدون عذر و به مجرد خواهش نفس و احوط ¹ قطع نكردن آن است، به اين معنى كه قطع نكند به طورى كه بقيه را ترك كند تا موالات عرفيه ² به هم بخورد.(مناسك م 615)

[326] م - اگر بدون عذر طواف را قطع كرد، احوط آن است كه اگر چهار دوربجا آورده باشد طواف را تمام كند ³ و بعد اعاده كند و اين در صورتى است كه منافى بجا آورده باشد حتى مثل زياد فاصله دادن كه موالات عرفيه به هم بخورد و اگر طواف را قطع كند و منافى بجا نياورده باشد اگر برگردد و تمام كند طواف صحيح است.(مناسك م 616 -617)

[327] م - اگر در بين طواف عذرى براى آن پيدا شد، مثل مرض يا حيض يا حدث بى اختيار ⁴ و يا برپاشدن نماز جماعت يا نظافت مسجد، پس اگر بعد از تمام شدن چهار دور بوده، بعد از رفع عذر برگردد و ازهمان جا تمام كند و اگر قبل ⁵از آن بوده، طواف را اعاده كند. ⁶ و احتياط مستحب در فرض اول در غير حيض، آن است كه تمام كند و اعاده نمايد(مناسك م 618 و س 646).