60سالگى چند سطرى روايت برايم نوشت. ساعتى آنجا مانديم و برگشتيم ولى حضورِ مظلومانه و غريبانۀ شيعيان مدينه در بين اغلبيّتِ غير شيعۀ حاكم بر امور، از ياد نمىرود و همواره دوران ائمۀ شيعه را يادآور است كه در شرايط دشوارى دوران اموى و عباسى را سپرى مىكردند و خون دل مىخوردند و مشعل حق را در برابر طوفانهاى باطل، فروزان نگه مىداشتند. مدينۀ امروز هم تكرار همان عصر است.
مال باختگان
روز شيرينى بود. امّا آخر شب، شنيدن خبرهايى دربارۀ برخى حجاج كه پول خود را گم كردهاند، تأسفآور بود. روزهاى گذشته هم مىشنيدم كه مال باختگانى كه دلار و ريال خود را گم كرده بودند، خود را به آب و آتش مىزدند تا پول گمشدۀ خود را بازيابند، ولى دستشان به جايى بند نمىشد. اينگونه مالباختن در چند سال اخير، به شدّت افزايش يافته است. البته زائران ما هم بىتقصير نيستند. با آن همه توصيه و هشدار، كه پولهاى غير لازم را هنگام زيارت رفتن و بازديد از اماكن يا در مكّه هنگام طواف و ... با خود نبريد، گوش نمىكنند و رقمهاى درشتِ گاهى چند هزار دلار آمريكايى، ريال سعودى و تومان ايرانى را راحت گم مىكنند و پريشان برمىگردند.
متأسفانه نمونههايى مىشنيديم كه يك مال باخته، در مقابل كاروان تكدّى مىكرده يا پتو و ساك و ... را فروخته است تا ريالاتى به دست