80تحت حمايت و حاكميت خود در آورد و با هدف تضعيف دولتهاى ايران و عثمانى كه رقباى منطقهاى او محسوب مىشدند، به تقويت اين شيخنشينها و تقويت حس جدايى در آنان پرداخت. با وقوع دو جنگ جهانى و كشانيده شدن منطقه به اين دو جنگ، قدرت انگلستان به تدريج تضعيف گرديد تا جايى كه انگلستان در سال 1971 ناچار شد نيروهاى نظامى و پايگاههاى خود را از شرق سؤئز خارج كند. اما انگلستان قبل از خروج از منطقه، با هدف حفظ دوستان قديمى و پايگاههاى خود، سعى در استقلال اين سرزمينها و تشكيل كشورهاى كوچك در منطقه نمود. تشكيل چهار كشور امارات متحده عربى، كويت، قطر و بحرين در همين راستا انجام شد. ما در نوشتار حاضر به بررسى اجمالى وضعيت و شرايط اين چهار كشور خواهيم پرداخت. اما پيش از آن به وجوه مشترك ساختارى اين كشورها اشاره خواهيم كرد:
منافع مشترك؛
زبان و مذهب مشترك؛
ساختارهاى اجتماعى و نظامهاى حكومتى مشابه؛
شرايط نسبتاً يكسان توسعه اقتصادى؛
موقعيت و شرايط تقريباً مشابه اقليمى و جغرافيايى.
1- امارات متحده عربى
امارات متحده عربى كه در سال 1971 به استقلال دست يافت داراى جمعيتى حدود 4/5 ميليون نفر است كه بيش از 1/5 ميليون نفر از آنان غير اماراتى هستند. دين رسمى آن اسلام، پايتخت اين كشور