169براساس ملاحظات زبانى يا هويتى مشخص مىشود. اما منشا و ريشه كليه الجزايرىها اقوام بربر مىباشند. مسئله عرب - بربر بيشتر جنبه هويتى دارد ونوعى تمايز نژادى، يا قومى به حساب نمىآيد. اقوام بربر به چندين گروه قومى تقسيم مىشوند: قبائلى در مناطق كوهستانى شمالى - مركزى، شاويه در كوهستانهاى اطلس شرقى، مزابيه در دره مزاب و طوارق در جنوب. تعداد اندكى آفريقايى سياهپوست نيز در الجزاير زندگى مىكنند. الجزايرىهاى تركتبار حدود 5% جمعيت اين كشور را تشكيل مىدهند كه عمدتاً در شهرهاى بزرگ زندگى مىكنند.
اكثر الجزايرىها به عربى الجزايرى تكلم مىكنند. حدود 83% جمعيت به زبان عربى با گويش «درجه» صحبت مىكنند. با اين حال، در رسانهها و در مناسبتهاى رسمى به زبان عربى استاندارد تكلم مىشود. بربرها كه تقريباً 45% جمعيت را تشكيل مىدهند عمدتاً به يكى از گويشهاى تامازيغت صحبت مىكنند. اما اكثريت آنان عربى الجزايرى نيز مىدانند. عربى تنها زبان رسمى كشور است، اما اخيراً تامازيغت نيز به عنوان يك زبان ملى به رسميت شناخته شده است. مسئله زبان به لحاظ سياسى به ويژه براى اقليت بربر حائز اهميت و حساسيت مىباشد. سياست زبانى دولت مبنى بر عربىسازى عمدتاً در واكنش به 130 سال استعمار فرانسه و نيز رواج ناسوناليسم عربى بوده است. فرانسه همچنان به عنوان زبان خارجى آموخته مىشود و در مدارس به كودكان آموزش داده مىشود. همچنين، در رسانهها و بخشهاى بازرگانى از زبان فرانسه استفاده مىشود.
آموزش در الجزاير براى كودكان 6 تا 15 ساله اجبارى است. در