168كشور داراى اختلافات ارضى هستند و مراكش الجزاير را به كمك به جبهه پوليساريو متهم مىكند كه براى استقلال صحراى غربى از مراكش مبارزه مىكند.
در سال 1978 با مرگ بومدين، شاذلى بن جديد به جانشينى او برگزيده شد. با افزايش شهرنشينى و بالا رفتن سطح سواد، بافت اجتماعى كشور دستخوش دگرگونى شد و افزايش انتظارات در ميان نسل جوان نارضايتى شديدى را ايجاد كرد. جوانان ناراضى و سرخورده به هويت فراموش شده خود روى آوردند و در گروههاى چپ از جمله جنبشهاى هويت بربر و گروههاى اصول گراى اسلامى اجتماع كردند و به حكومت تك حزبى اعتراض كردند و در دانشگاهها و خيابانها با نيروهاى پليس در دهه 1980 درگير شدند. در پائيز 1988، بنجديد مجبور شد به نظام تك حزبى پايان دهد و براى نخستين بار در سال 1991، انتخابات چند حزبى در كشور برگزار شد كه در طى آن جبهه نجات اسلامى در دور اول به پيروزى رسيد. به دنبال آن، ارتش مداخله كرد و از برگزارى دور دوم انتخابات جلوگيرى به عمل آورد. با مداخله ارتش، بن جديد بركنار شد و كليه احزاب سياسى مذهبى منحل اعلام شدند كه اين امر منجر به وقوع جنگ داخلى در الجزاير شد كه در فاصله 17 ژانويه 1992 تا ژوئن 2002 به كشته شدن 160000 نفر از مبارزين اسلامى، نيروهاى دولتى و غيرنظاميان انجاميد.
ساختار اجتماعى - فرهنگى
اكثر الجزايرىها بربر يا عرب هستند، البته عرب بودن يا بربر بودن