167بيايند. فرشتگان گروه گروه نزد امام حسين عليه السلام مىروند و مىگويند: «اى حسين! صدايت را شنيديم و آمدهايم تا تو را يارى كنيم».
اما امام ديدار خداوند را انتخاب مىكند و به فرشتگان دستور بازگشت مىدهد.
آرى! امام حسين عليه السلام در آن لحظه براى نجات از مرگ، طلب يارى نكرد، بلكه او براى آزادى اهل كوفه و همۀ كسانى كه تا قيامت فرياد او را مىشنوند، صدايش را بلند كرد تا شايد دلى بيدار شود و به سوى حق بيايد و از آتش جهنّم آزاد گردد.
از آغاز حمله و تيرباران دستهجمعى ساعتى مىگذرد. اكنون نوبت جنگ تن به تن و فداكارى ديگر ياران مىرسد. آيا مىدانى كه شعار ياران امام چيست؟
شعار آنها «يا محمّد» است. 1 آرى! تنها نام پيامبر صلى الله عليه و آله است كه غرور و عزّت را براى لشكر حق به همراه دارد.
اكنون ساعت حدود نُه صبح است و نيمى از ياران امام به شهادت رسيدهاند و حالا نوبت پروانههاى ديگر است.
حرّ نزد امام مىآيد و مىگويد: «اى حسين! من اوّلين كسى بودم كه به جنگ تو آمدم و راه را بر تو بستم. اكنون مىخواهم اوّلين كسى باشم كه به ميدان مبارزه مىرود و جانش را فداى شما مىكند. به اميد آنكه روز قيامت اوّلين كسى باشم كه با پيامبر صلى الله عليه و آله دست مىدهد. 2من وقتى اين كلام را مىشنوم به همّت بالاى حرّ آفرين مىگويم! به راستى كه تو معمّاى بزرگ تاريخ هستى! تا ساعتى قبل در سپاه كفر بودى و اكنون آنقدر عزيز شدهاى كه مىخواهى روز قيامت اوّلين كسى باشى كه با پيامبر صلى الله عليه و آله دست مىدهد.
مىدانم كه خداوند اين سخن را بر زبان تو جارى ساخت تا عظمت حسينش را نشان دهد. حسين كسى است كه توبهكنندگان را عزيزتر مىداند به شرط آنكه مثل تو، مردانه توبه كنند. تو مىخواهى به گنهكاران پيام دهى كه بياييد و حسينى شويد.