123
14.پرهيز از گفتار، رفتار و حركات اضافه و غير ضرورى
هدف گوينده و مبلغ دين اين است كه، مطلب خودش را به خوبى به شنوندگان برساند و مفاهيم مورد نظر خود را به آنها تفهيم كند، ولى اگر كلامى و يا حركتى كه جلب توجه مخاطب كرده و او را از اصل سخن دور كرده و به عبارت ديگر، حواس او را از حقيقت بحث پراكنده مىكند از مبلغ صادر شود، در واقع با هدف او در تضاد است و زحمات او را بىثمر مىكند. مواردى كه مىتواند توجه مخاطب را از اصل مطلب دور كند بسيارند:
ذكر چند مورد :
1- بلند كردن صدا بيشتر از حد نياز، و يا عدم رعايت تناسب بين صدا و موضوع، اگر بحث حماسى است يا تاريخى و يا سخن در موعظه و تذكرات اخلاقى است، در هر كدام بايد صدا و بلند و كوتاهى آن مورد دقت قرار گيرد.