1242- يكنواختى از ابتدا تا انتها و عدم تغيير صدا و لحن بيان
3- عدم رعايت عدالت در نگاه كردن به مستمعين و خيره شدن به فردى خاص و يا به سَمتى معين و عدم توجه و نگاه به افراد ديگر.
4- تكرار كلمات به صورت غلط و يا دور از ذهن مخاطب، مثل اينكه «يك» را «يك» بگويد.
5- تكرار بعضى كلمات ويژه به صورت عادت مثل: «به عرض مىرساند، عرض شود به اينكه، مثلاً، فى المثل» و يا اين كه بعضى بعد از جملهاى كلمهاى را تكرار مىكنند مثل كلمۀ: «چى شد؟ توجه كرديد؟» كه تكرار بى رويۀ آن، براى مخاطب خسته كننده و ملالآور است.
6- حركات اضافى و خارج از متعارف دست و سر، مثل چرخاندن زبان به دور لبها و تكرار آن، صاف كردن صدا و سرفه كردن زياد، حركت زيادى دست ها و بيش از اندازه بالا و پايين بردن آنها، كه هم مبلغ را از وقار و متانت خارج نموده و هم براى مخاطب زجرآور مىشود.