111
10.رعايت مناسبتهاى ويژه
(وَ لَقَدْ أَرْسَلْنٰا مُوسىٰ بِآيٰاتِنٰا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمٰاتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيّٰامِ اللّٰهِ إِنَّ فِي ذٰلِكَ لَآيٰاتٍ لِكُلِّ صَبّٰارٍ شَكُورٍ) 1
و در حقيقت، موسى را با آيات خود فرستاديم ]و به او فرموديم [كه قوم خود را از تاريكيها به سوى روشنايى بيرون آور، و روزهاى خدا را به آنان يادآورى كن، كه قطعاً در اين ]يادآورى [براى هر شكيباىِ سپاسگزارى عبرتهاست.
مجالسى كه در مناسبتهاى خاص و يا در زمان مواليد ائمه: و يا شهادت ايشان برگزار مىگردد و يا بهطور كلى در ماههاى خاص مثل رجب، شعبان، رمضان و غيره تشكيل مىشود بهصورت ضمنى جهتدهى منبر را مشخص مىكند. مبلّغ در هر زمينهاى - اعتقادى و اخلاقى و اجتماعى - بخواهد سخن گويد، بايد اشارهاى به اين مناسبتها داشته باشد.
از ميان معارف موجود براى اين ماهها، و وقايع تاريخى مرتبط با آن، بسيارى از كلمات دينى را مىتوان به مردم منتقل كرد. در دعاها،