316بن شهاب احمد قاوان 1 خريده، برگرد او محوطه ساخته، بستان كرده و زينه ساخته كه از آن زينه به چاه درآيند و در پهلوى چاه در سال هشتصد و هشتاد و دو مسجدى بنا نموده - فرحمه اللّٰه.
بئر القراضه
قراضه به قاف وراى مهمله و در بعضى نسخ به عين مهمله به جاى قاف و به ضاد معجمه صاحب تاريخ مىگويد: گمان مىبرم كه صواب اين است.
از جابر بن عبداللّٰه - رضىاللّٰه عنهما - مروى است كه گفت: چون پدرم شهيد شد قراضه را به اصل و تمرش به قرضداران او عرض كردم از قبولش ابا نمودند و در اين حديث است كه پس رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - بيرون آمد در جماعتى از اصحاب و آب دهان مُباركش را در آن چاه انداخته، دعا كرد كه خداى از عبداللّٰه ادا كند و اين بئر امروز معروف نيست، ليكن بايد كه در غربى مساجد فتح بوده باشد در جهت مسجد خربه.
بئر القريصه
كسى لفظش را ضبط نكرده، مظنون آن است كه تصغير قرصهاى است كه ذكرش گذشت. در مسجد قرصه از سعد بن حرام و حرث 2 بن عبيداللّٰه - رضىاللّٰه عنهما - مروى شده كه گفتند: وضو ساخت رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - از چاهى كه در قريصه است يا 3 بئر حارثه، آب خُورد و آب دهان مبارك انداخت در آن و خاتم شريفش در آن 4 افتاد، پس بيرون كردند آن خاتم را. در شرقى مدينه نزديك به قرصه، چاهى است معروف به بئر قريصه، اگر لفظ قريصه به تصغير صحيح باشد آن بئر همين خواهد بود.