225 بطيب رسول اللّٰه طاب نسيمها [79 - آ] فما المِسك ماالكافور ما المندل الرطب

جماعتى از مردم ورقها كه در آنجا تشفّع و توسّل و مآرب و مرادات ديگر خود را نوشته بودند به اندرون حجره انداختند و بعد از آن خوخه را بستند و بر سر اين قبه كه نزديك به سقف مسجد بود هلالى از نحاس اصفر ساخته، نشانيدند و اتمام اين عمارت شريف و اختتام اين بناى عالى منيف در روز پنجشنبه هفتم شوال سال هشتصد و هشتاد و يكم بود، اين است صورتى كه حجرۀ شريفه بر آن قرار گرفته زيرا كه در حريق آخر كه بعد از اين مذكور خواهد شد حجرۀ شريفه و قبۀ آن از احتراق سالم مانده.

بدان كه خط سرخ بيرون نشان حايز عمر بن عبدالعزيز است و خط سياه علامت بناى درون و خط ديگر بر سر قبوى مذكور بر حد قُبو و خطوط ديگر كه در ديوار قبوست علامت آن است كه او از زمين حجره نيست واللّٰه اعلم بالصواب.