214

فصل يازدهم:در ¹ علامت جهتين رأس شريف و وجه ² نيّر لطيف او - صلى اللّٰه عليه وآله وسلم

- و مقام جبرئيل - عليه‌السلام - و تأزير ³ حجرۀ شريفه به رُخام و تخليق حجرۀ شريفه و معاليق و مقصوره داير بر او و قُبّۀ محاذى او يعنى از جهت بالاى سطح.

اما علامت جهت رأس شريف:

بدان كه علامت جهت رأس شريف صندوقى است مصفّح به صفايح نقره يعنى صندوقى كه به تنكه نقره [74 - ب] آن را پوشيده‌اند و اين صندوق در ته ستونى است كه آن ستون ملاصق است به حايز قبر شريف در نهايت صفحۀ غربيۀ حايز كه منتهى مى‌شود به جهت قبله در محاذى صف استوانۀ سرير و استوانۀ توبه.

صاحب تاريخ مى‌گويد: ابتداى حدوث اين صندوق را نمى‌دانم و مى‌گويد كه اول در بالاى اين صندوق قائمى بود از چوب، محيط به ظاهر ستون تا بالاى رخام حجره و اين قايم مختم و مصفح بود به صفايح ⁴ فضّه ممّو ⁵ و چون در حريق آخر همراه با صندوق ⁶سوخت صندوق را از سر ساخته به جاى آن قائم چوبين از رخام ساخته و در آنجا بسمله و صلات و سلام و غير ذلك نوشتند و اما علامت روى مبارك مسمار فضّه ⁷ است كه ميان