210ثلث گز بود و موخر او كه يلى شام است يازده گز و ربع و سدس و ذرع عرض او از جانب مشرق و مغرب هفت گز و نصف و ثمن و عرض ديوار آن از همه جوانب يك گز و نيم و دو قيراط مگر جانب شرقى مجدد كه ذراع و ربع و ثمن است و عرض جدار حايز ذراع و ربع و ثمن است و ارتفاع او از زمين مسجد تا جهت آسمان سيزده گز و ثلث و در بعضى جهات اندكى زيادتى مىكند بر سيزده گز و اين حايز مبنى بود به حجر غشيم 1 غير مطابق و رؤيت 2 آن شاهد است به آنكه مقدار نيم گز در بالاى او به جهت سترۀ سقف - كه بعد از اين خواهد مذكور شد - با آجر 3 يعنى با خشت 4 پخته بنا كردهاند و ابن نجار ذكر كرده كه جمالالدين 5 اصفهانى - رحمة اللّٰه - از براى حايز حجرۀ شريفه شبّاكى از صندل و آبنوس ساخت و حوالى آن را به اين شبّاك [73 - آ] اراده 6 نموده تا سقف مسجد و صاحب تاريخ مىگويد كه اين است صورتى كه ما حجرۀ شريفه را بر آن يافتيم.