206
فصل نهم:در زيادتى مهدى
بدان كه بعد از عمارت وليد مسجد شريف لايزال به رسم آن عمارت بود تا آنكه ثانى خلفاى عباسى ابوجعفر منصور ارادۀ آن كرد كه چيزى در آن افزايد ليكن توفيق نايافته از اين دار فنا رحلت نمود و بعد از او پسر او مهدى در سنۀ ستين و مائه چون از حج مُنصرف شد به مدينۀ مُشرّفه آمد و جعفر بن سليمان را والى مدينه ساخت به زيادتى مسجد شريف امر فرمود و عبداللّٰه بن عاصم بن عبدالملك بن شبيب 1 الغسانى را مُتولى عمارت ساخت و چون عبداللّٰه بن عاصم وفات كرد عبداللّٰه بن موسى الحمصى را به جاى او نصب نمود و ايشان در جانب شامى مسجد ده ستون ديگر زياده ساختند و در سه جهت ديگر چيزى زياده نساختند.
صاحب تاريخ مىگويد: از خبرى چنان معلوم مىشود كه عمارت مهدى نيز به شيشههاى رنگين مزخرف بود و ما نيز بقيهاى از آن يافتيم كه شاهد اين معنى بود و آن در حريق آخر به آخر رسيد و در حدّ عمارت مهدى [صاحب تاريخ] مىگويد كه در مُسقف شرقى ستونى است كه اسفلش مربع به قدر جلسه است و آن نهم ستون است از مربعۀ قبر شريف و آن علامت ابتداى زيادتى مهدى است كه از آنجا تا آخر مسجد بناى اوست و بعد از او علىالصحيح كسى در مسجد شريف چيزى زياده نساخته و فراغ از براى زيادتى مهدى در سنۀ خمس و ستين و مائه بوده.