115سوى محبوب و طلب قرب و نزديكى به معاهد و اثار و آثار و اماكن و مهابط مرغوب مطلوب:
تلك الديار التى قلب المحب له
ديگر وقتى كه از خانه بيرون مىآيد بگويد كه:
«بسم اللّٰه، آمنت باللّٰه، حسبى اللّٰهُ توكلت على اللّٰه، لاحول ولاقوة الا باللّٰه، الّلهم اليك خرجت و انت اخرجتنى، الّلهم سلّمنى و سلّم منى وردنىِ سالماً فى دين كما اخرجتنى، اللهم انى اعوذبك ان اضِل او أُضل او ازِل او ازل او أظلم أو اظَلَم او اجَهْل اوْ يجهل علىّ عزّ جارك و جلّ ثناؤك و تبارك اسمك ولا اله غيرك، اللهم انى اسَالك بحق السائلين عليك و بحق ممشاى هذا اليك الى آخر الذكر المستحب لقاصد المساجد.»
ديگر اكثار صلوات و سلام بر آن خيرالانام در راه رفتن بلكه بايد كه اوقاف فراغتش مُستغرق صلوات و سلام و ساير قربات بوده باشد و بايد كه در راه تتبع نمايد و زيارت كند آن مساجد و مواضع و آثارى كه منسوب است به آن حضرت - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - و در مساجد منسوبه نمازگزارد و در چيزى از امر معروف و نهى منكر، مداهنه و مساهله ننمايد و نزد تضييع حقوق شرع او - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - غضبناك شود چه لازم مُحبت محب صادق غيرت اوست نزد فوات و تلف حقوق محبوب و ادعاى [32 - آ] مُحبت يفقد لازمش كذب روشن و دروغ مُبرهن است.
ديگر چون به حرم محترم نزديك رسد و علامتهاى آن را ببيند بايد كه خضوع و خشوع او زياده شود و آن را بشارت هَنا 1 و بلوغ مُنا 2 پندارد و اگر سوار باشد دابۀ خود را از روى شوق تيز راند و اگر دابّه ضعيف باشد و قوت 3 تيز رفتن نداشته باشد او را بجنباند ولِلّهِ درّ القايل: