103حيات انبيا - عليهمالصلوات والسلام - و بعضى گفتهاند اين خطابى است به قدر فهم مُخاطبين كه در رَدِ جواب رَدِ روح را لازم مىدانند كأنّه - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - مىفرمايد: مىشنوم شنيدن تمام و جواب مىدهم جواب دادن مالا كلام. مقصود نه آن است كه به اعتبار تعدد و كثرت سلام كنندگان رد و قبض روح مىشده باشد زيرا كه هيچ كس بر اين نرفته يا آنكه رد، عبارت است از باز آمدن و التفات نمودن از استغراق در شهود حضرت ودود و در آنكه آن حضرت - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - در قبر شريف زندهاند و سلام مُسلّم را مىشنوند 1 و جواب سلام مىگويند اخبار و آثار بسيار است كه بعضى به صحت پيوسته و بعضى ديگر اگر چه ضعيف است اما از طرق بسيار مروى شده، بعضى مُساعدۀ بعضى ديگرمىكند ازآن جمله يكى حديث اميرالمؤمنين على است - عليهالسلام - كه روايت كرده كه رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - فرمود: كسى كه صلوات فرستد بر من نزد قبر من مىشنوم و هر كه صلوات گويد به نيابت 2 رسانيده مىشوم. يعنى آن نيز مىرسد بر من و مىشنوم آن را.
ديگر ابوهريره روايت كرده كه كسى كه صلوات گويد بر من نزد قبر من خداى تعالى مُوكّل ساخته است ملكى را كه برساند 3 به من و كفايت مىكند خداى تعالى امر آخرت و دنياى آن شخص را و من شهيد و شفيع اويم.
ديگر در احياءالعلوم است كه حق - سُبحانه - مُوكّل ساخته است ملكى را بر قبر شريف آن حضرت - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - كه تبليغ كند اسلام امتش را و مىفرمايد كه اين در حق كسى است كه غايب است چگونه باشد حال كسى كه از روى اشتياق فراق وطن مألوف و قطع باديههاى مخوف اختيار نموده به حضور پرسرور مُشرف شود.
ديگر حافظ منذرى روايت كرده كه آن حضرت - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - فرمود كه علم من [26 - آ] بعد از وفات من همچو علم من است در حيات من.