102كه زيارت كننده باشد مرا و حال آنكه هيچ حاجتى او را بر اين نداشته باشد الّا زيارت من، حق است بر من كه شفيع باشم او را در روز قيامت. دار قطنى و طبرانى و غير هما از ابن عمر [25 - آ] روايت كرده‌اند كه رسول - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - فرموده‌اند: هر كه حج كند، پس زيارت كند قبر مرا بعد از وفات من، مى‌باشد آن كس همچو كسى كه زيارت كرده است مرا در حيات من و ابن جوزى به اين نوع روايت كرده كه كسى كه حج كند، پس زيارت كند مرا در مسجد من بعد از وفات من، مى‌باشد همچو كسى كه زيارت كرده است مرا در حيات من و صحبت داشته است به من.

پوشيده نيست كه از اين تشبيه كه ¹ مساوات من كلّ وجه لازم نمى‌آيد تا مُعارض شود به حديث «لو انفق احدكم مثل احد» الحديث. ابن عدى و غيره از ابن عمر روايت كرده‌اند: هر كه حج بيت‌اللّٰه كند و زيارت نكند مرا به تحقيق كه جفا كرده است مرا و در روايتى از علقمه، از عبداللّٰه مروى است كه كسى كه حج اسلام به جاى آرد و زيارت قبر من كند و غزاتى ² به تقديم رساند و نمازى در بيت‌المقدس گزارد خداى غزّوجل سؤال نكند او را در آنچه بر وى فرض كرده و در روايتى از انس مروى است كه كسى كه زيارت كند مرا در حالتى كه مَيِّتَمْ گوييا كه زيارت كرده است مرا در حالتى كه زنده‌ام و هر كه زيارت كند قبر مرا واجب مى‌شود مر او را شفاعت من و هيچ يك از امت من كه او را وسعتى و دستگاهى باشد و مرا زيارت نكند هيچ عذرى نباشد او را و از اميرالمؤمنين على - عليه‌السلام - مروى است كه رسول - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - فرمود كه كسى كه زيارت كند قبر مرا بعد از موت من گويا كه زيارت كرده است مرا در حيات من و كسى كه زيارت نكند مرا به تحقيق كه او ³ جفا كرده است مرا.

ابوداوود به سند صحيح از ابوهريره روايت كرده‌كه رسول - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - فرمودند: سلام نمى‌كند بر من احدى الّا آنكه رد مى‌كند خداى تعالىٰ روح مرا بر من تا آنكه رد سلام كنم آن شخص را. بيهقى به اين حديث استدلال [25 - ب] كرده است بر