101
فصل اول 1در فضيلت زيارت و تأكدّ آن و شدّ رحل براى آن
يعنى بار بستن و عزيمت نمودن به سوى آن و صحّت نذر زيارت و حُكم استئجار 2 براى آن
فضل زيارت: دار قطنى و بيهقى از ابن عمر روايت كردهاند كه رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - فرمود: هر كه زيارت كند قبر مرا واجب مىشود مراو را شفاعت من 3، يعنى شفاعت در حقّ او ثابت و لابُدست و دراين 4 معنى مراو را سه قول است يكى آنكه مخصوص مىشود به شفاعتى كه غير او را نيست آن شفاعت - ديگر آنكه متفرد مىشود به شفاعتى كه آن شفاعت ديگران را نيز هست. ليكن، اين نسبت شفاعت به سوى او براى تشريف و تَنْويّت 5 شأن اوست. ديگر آنكه لابُدست او را دُخول در شفاعت و بر اين تقدير مؤكّد است معنى واجب مىشود او را در اينجا بشراى عظيم است به آنكه موت او بر اسلام خواهد و بر اين تقدير حاجت نمىافتد به تضمين شرط وفات بر اسلام به خلاف احتمالين اولين و در قول او - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - شفاعت من اشارت است به آنكه به نفس نفيس خود شفاعت خواهد فرمود و شك نيست كه اعظم شفاعت به قدر عظمت شافع خواهد بود. طبرانى و غيره از ابن عمر روايت كردهاند كه هر كه بيايد به من در حالتى