53كه سلمان و زُهَير بن قين بَجلى، از غزوۀ بِلنجِر پايتخت خزر - بعدها به آتل، تغيير نام داد ¹ و در سواحل غربى درياى خزر بود - ² همراه غنائم فراوانى كه به دست آورده بودند، برمى‌گشتند، سلمان به زُهير و ساير همراهان خود گفت: آيا از اينكه خداوند شما را به پيروزى رسانده و غنيمت به دست آورده‌ايد، خوشحاليد؟

وقتى آنها جواب دادند آرى، سلمان اين خوشحالى را به جا دانست و اضافه كرد:

إذا أدْرَكتُم سَيّد شَبابِ آلِ مُحَمّدٍ(ص) فَكُونُوا أَشَدَّ فَرَحاً بِقِتالِكُم مَعَهُمْ مِمّا أَصَبْتُمُ اليَومَ مِنَ الغَنائِم... ³

آن‌گاه كه سيد جوانان آل محمد را درك كرديد [و به همراه آنها به جنگ و قتال پرداختيد،] بايد خوشحالى و لذّت آن براى شما از اين پيروزى و به دست آوردن غنيمت بيشتر باشد.

آرى! اين سروش سلمان، به سال 32 ه.ق، در گوش زُهيربن قين بَجلى (عثمانى) طنين افكند. سال شصت هجرت بود و از تاريخ پيشگويى سلمان، حدود سى سال مى‌گذشت. هنگامى كه حضرت سيدالشهدا(ع) در مسير رفتن از مكّه به عراق، او را به يارى طلبيد، او ابتدا