52« لأَنَّهُ قَدْ عَلِمَ مِنْ عِلْمي » 1؛ «چون سلمان، از علم من فراگرفته است».
خداوند ضمن بيان داستان دردناك هلاكت قوم لوط مىفرمايد: (إِنَّ فِي ذٰلِكَ لَآيٰاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ ) ؛ «در اين سرگذشت، نشانههايى براى متوسّمين وجود دارد». (حجر: 75)
متوسمين، افرادى هستند كه از فراست و تيزهوشى فوق العادهاى برخوردارند. 2
بر اين اساس، امام باقر(ع)، سلمان را از جمله متوسّمين معرفى كرده است. 3
سلمان، طبق اين دانش و بينش و دانايى فوقالعادهاى كه در پرتو علوم نبوى ظرفيت لازم فراگيرى آن را پيدا كرده بود، مىتوانست از اسرار پنهان، پرده بردارد و از آينده خبر دهد، پيشگويىهاى او كه به وقوع هم مىپيوست، شگفتى ديگران را برمىانگيخت. در ادامه چند نمونه از آنها را بيان خواهيم كرد.
1. نويد لذّت عاشورا
در سال 32ه.ق كه نه سال از خلافت عثمان بن عفّان مىگذشت، هنگامى