150دعا يعنى خواستن. از خدا بايد بخواهى. هر چه بيشتر با الحاح و با جدّ و اصرار بخواهيد، احتمال استجابت بيشتر است.
نكته ديگر در اين باب اين است كه خواستههاى زندگى زيادند، اما بعضى خواستهها حقير و بعضى خواستهها جليل و عظيم و ارزشمندند. خواستههاى جليل را پيدا كنيد، خواستههاى عظيم و با قدر و قيمت را پيدا كنيد. نه اينكه راجع به زندگى معموليتان چيزى نخواهيد، چرا، گاهى در همين خواستههاى زندگى معمولى هم نقطهاى است كه خيلى تعيينكننده است، اما بعضى چيزها هم خيلى كوچكند». 1
«دعا براى عافيت، مهم است. در روايات است كه از معصوم(ع) سؤال كردند: ما براى چه چيزى دعا كنيم؟ فرمود: براى عافيت. «عافيت»، در مقابل ابتلا و بلاست. عافيت از اخلاق بد، عافيت از آن چيزى كه در عرف به آن «عافيتطلبى» مىگويند؛ يعنى وارد ميدان نشدن. اين خودش يك بلا و يك بدبختى است. عافيت از گناه، عافيت از تسلط دشمن، عافيت از نفوذ دشمن و عافيت از شهوات نفسانى! همه اينها عافيت است. از اينرو، در دعاهاى سجده آخر مىگوييم: «ى
ا وَلِى العافِية، اسألُكَ العافِية، عافِية الدُّنيا و الآخِرَة ».
«امام حسين(ع)، مظهر آزادگى و شجاعت و از خودگذشتگى، با