85آنان است. «جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا... »
11- در زيارت رسول خدا و اقرار به لغزش و استغفار خود احساس سبك شدن از گناه به انسان دست مىدهد. «لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً»
12- اگر خطاكاران را بخشيديد به آنان محبّت نيز بكنيد.
«تَوّٰاباً رَحِيماً»
13- گناه، حجابى ميان انسان و رحمت الهى است و همين كه آن حجاب برطرف شد، رحمت دريافت مىشود. «اِسْتَغْفَرَ.... لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً»
14- اقرار و اعتراف به گناه و استغفار از آن در محضر اولياى خدا، وسيله و زمينهى عفو الهى است.
«جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا...
لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً»
وَ مٰا كٰانَ اللّٰهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ مٰا كٰانَ اللّٰهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ (انفال، 33)
و(لى) تا تو در ميان مردمى، خداوند بر آن نيست كه آنان را عذاب كند، و تا آنان استغفار مىكنند، خداوند عذاب كنندهى آنان نيست.
نكتهها:
با توجّه به اينكه در آيهى بعد، كفّار مكّه به عذاب تهديد شدهاند، معلوم مىشود كه منظور از نفى عذاب در اين آيه، برداشته شدن عذاب عمومى از مسلمانان به بركت وجود شخص پيامبر صلى الله عليه و آله است، مثل عذابهاى اقوام پيشين،