84پيامبران بايد با اذن خدا باشد و گرنه شرك است.
«لِيُطٰاعَ بِإِذْنِ اللّٰهِ »
3- توبهى ترك رهبر، بازگشت به رهبر است. «ليطاع - جاؤك »
4- رها كردن انبيا ورجوع به طاغوت، ظلم به مقام انسانى خود است. «ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ » (با توجّه به ارتباط اين آيه با آيات قبل)
5 - پيوند همه مردم با رسولاللّه بايد محكم باشد. چه مؤمن چه فاسق. مؤمن براى كسب فيض و فاسق براى درك شفاعت. «جٰاؤُكَ »
6- راه بازگشت و توبه براى خطاكاران و حتّى منافقان باز است. (با توجّه به آيات قبل كه مربوط به منافقان است) «فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ »
7- زيارت رهبران آسمانى و استمداد و توسل از طريق آن عزيزان مورد تأييد قرآن است. «جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ »
8 - پيامبر بخشندهى گناه نيست، واسطهى عفو الهى است. «اِسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ »
9- خطاكار، ابتدا بايد پشيمان شود وبه سوى حقّ برگردد، سپس براى استحكام رابطه با خدا، از مقام رسالت كمك بگيرد. «استغفروا الله و استغفر لهم الرسول »
10- گناهكاران نبايد مأيوس شوند، استغفار، توبه و زيارت اولياى خدا، وسيلهاى براى بازسازى روحى