37 2-2-1-2- بررسى فرض دوم - نزول آيه دربارۀ اهل كتاب

پاره‌اى از مفسّران اهل سنّت بر اين باورند كه آيۀ تبليغ دربارۀ ابلاغ حقايق دينى به اهل كتاب نازل گرديد.

مهم‌ترين دليل اين مفسران، قرار گرفتن آيۀ تبليغ در سياق آياتى است كه در آن مطالبى نسبت به اهل كتاب طرح شده است. فخر رازى اين عقيده را به عنوان رأى مختار خود انتخاب كرده است. ¹ و به تبع او ابوحيان توحيدى نيز در تفسير «يٰا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ ...» مى‌نويسد:

«اى ما انزل اليك من الرّجم و القصاص الذى غيّره اليهود فى التّوراة و النّصارى فى الانجيل.» ² يعنى: اى پيامبر آنچه از احكام سنگسار و قصاص بر تو نازل شده، ابلاغ كن؛ همان احكامى كه يهوديان نسبت به تورات و نصارا نسبت به انجيل تغيير داده‌اند. ابوحيان در ادامه مى‌افزايد: «آنچه از ظاهر آيه استفاده مى‌شود آن‌كه: خداوند پيامبر خود را از مكر يهود و نصارا در امان نگه داشت و به او فرمان داد كه به تبليغ هر آنچه از قرآن دربارۀ آن‌ها نازل شده اقدام كند بدون آن‌كه به احدى از آنان توجه كند. زيرا كلام قبل و بعد از اين آيه دربارۀ اهل كتاب است و بعيد است كه اين آيه از نظر مفهوم بيگانه از آيات قبل و بعد از خود باشد» ³.