23«شواهدالتنزيل» ذكر كرده است. و علاوه بر آن ثعلبى در تفسير خود اين حديث را با سندى كه به ابن‌عباس مى‌رسد، آورده است» ¹.

طبرسى سپس مى‌افزايد: «روايات وارده دربارۀ حديث غدير از امام باقر و امام صادق عليهما السلام در حدّ شهرت (وتواتر) است و حاصل اين روايات آن‌كه: رسول خدا صلى الله عليه و آله نگران بود كه اعلام جانشينى على عليه السلام براى عده‌اى از اصحاب امرى سنگين و غير قابل تحمل باشد؛ تا آن‌كه خداوند اين آيه (آيۀ تبليغ) را نازل ساخت و در آن رسول خود را ترغيب و دلگرم ساخت كه به اين كار اقدام كند. بنابراين مفهوم آيه چنين مى‌شود كه: اگر تبليغ آنچه را بر تو نازل شده ترك كنى و آن را پنهان بدارى، گويى - از جهت مستحق عقوبت و مجازات شدن - چيزى از پيام‌هاى پروردگارت را نرسانده باشى» ².

پس از آن‌كه رسول خدا صلى الله عليه و آله رسالت خود را در معرفى على عليه السلام به جانشينى خود به پايان برد آيۀ: «اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلاٰمَ دِيناً» ³ نازل گرديد. عيّاشى در ذيل همين آيه روايتى از