86بصيرت اموال را هزينه كند و نيازهاى نيازمندان را برطرف نمايد. فقيهان اهل سنت معتقدند بايد زير نظر «اولوا الأمر» كه همان حاكمان، پادشاهان و فرمانروايان موجود در جامعه هستند، اين امور انجام شود. ولى چون شيعه به چنين تفسيرى از «اولوا الامر» معتقد نيست، قائل است كه بايد در دوران غيبت امام عليه السلام مقام و سازمانى باشد كه وظايف امامت را انجام دهد، و در ميان تمام طبقات جامعه، گروهى صالحتر و آگاهتر از فقيهان وجود ندارد.
فرض كنيم در دوران غيبت، اين سازمان وجود نداشته باشد؟ آيا اين جز هرج و مرج و بىنظمى نتيجۀ ديگرى دارد؟ بالأخره سادات فقير كه از زكات محرومند، تأمين مىشوند؟
بسيار دور از واقعيت است كه انتظار داشته باشيم بدون يك سازمان متشكل و نيرومند كه جمعآورى حقوق واجب را برعهده بگيرد و به دقت مصرف كند، اهداف فرائض مالى تأمين گردد.
فقيهان جامع الشرايط فقط متكفل مسئوليت تقسيم خمس و ديگر حقوق واجب هستند. فقيه جامع الشرايط، در زمان غيبت، تمام مسئوليتهاى امامت و رهبرى را به نيابت از امام عليه السلام برعهده دارد، مانند:
1. فتوا (استنباط احكام و بيان آنها از ادلۀ شرعيه).
2. قضاوت و داورى و نصب قاضى در نقاط مختلف.