108گذشته بر اين شيخ طوسى در كتاب «نهايه» 1، هرگز چنين مطلبى كه نويسنده نقل كرده، ندارد. در آنجا شيخ طوسى مىفرمايد: قسماً للّٰهوقسماً لرسوله و قسماً لذى القربى فقسم اللّٰه وقسم الرسول وقسم ذى القربى للإمام خاصة يصرفه فى امور نفسه وما يلزمه من مؤونة غيره». 2«بخشى براى خدا، بخشى ديگر از آن رسول خدا، بخش سوم براى ذى القربى(امام معصوم)، آنچه مربوط به خدا و رسول او و ذى القربى است، از آن امام است خمس را بايد در مخارج شخصى خودش و مواردى كه پرداخت هزينههاى آنها بر امام لازم است مصرف كند.»
در اين عبارت، جملۀ «نه اينكه براى خودش بردارد» وجود ندارد.
اينكه گفتيم اين كتاب بدون مراجعه به مصادر شيعى نوشته شده است، دور از حقيقت نيست؛ زيرا آنگاه كه از كتاب «من لا يحضره الفقيه» نام مىبرد كراراً در پاورقىها نام كتاب را «فقيه من لا يحضره الفقيه» مىنويسد. 3
حقيقت هفتم
نويسنده در حقيقت هفتم اصرار مىورزد كه خمس از