232

(11) نگاهى به بعد فرهنگى حج

كعبه مشكات نور و هدايت و منارۀ توحيد است. آفتاب عالم‌تابِ وحى، همواره بر سرزمين مكه نورافشانى كرده و از اين فانوس مشعشع و مرآت تجلى به ديگر اقطار جهان تابيده است. مناديان توحيد از اين مأذنۀ بلند ايمان آهنگ آسمانى دعوت خويش را به گوش جهانيان رسانيده‌اند.

اين خصلت هدايتگرى آگاهى‌بخش با ظهور خاتم انبيا صلى الله عليه و آله به اوج كمال رسيده و اين روشنگرى تا نهضت خاتم اوصيا و ظهور منجى انسانها، مهدى موعود - عجل‌اللّٰه تعالى فرجه الشريف - از ظلمات جهل و جور رو به گسترش است. ابراهيم خليل عليه السلام آن طلايه‌دار هدايت و رحمت، در تيرگى‌هاى تاريخ بت‌گرى و بت‌پرستى، آنگاه كه براى بعثت ختم رسولان نيايش مى‌كرد، از تعليم كتاب و حكمت و تزكيۀ نفوس در پرتو مكتب و شريعت آن حضرت سخن گفت: رَبَّنٰا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيٰاتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ¹ همان ويژگى كه قرآن براى پيامبر گرامى‌اش عنوان ساخته است: