1929 - تردد مسلحانه در حرم جايز نيست؛ زيرا موجب ارعاب وسلب امنيت است، مگر در حال خوف از دشمن و راهزن، و براى حفظ جان كه در اين صورت هنگام داخل شدن به مكه بايد آن را استتار نمايد. ¹10 - برداشتن خاك وسنگ از حرم يا حد اقل بخشهايى از آن؛ مانند مسجد الحرام و صفا و مروه جايز نيست وچنانكه بر داشته شود بايد برگردانيد. ²11 - اگر كسى از ديگرى طلبى دارد در حرم مطالبه نكند مگر آن كه در حرم به او چيزى داده باشد. ³

محدودۀ حرم وپيشينۀ آن

حرم امن الهى، شامل مسجد الحرام، مكه معظمه وحوالى آن، تا محدوده‌اى معين است كه مرز فاصل آن را با خارج حرم «اَدْنَى الحِلّ» مى‌گويند. اين محدوده با علائم ونشانه‌هايى مشخص گرديده است.

نخستين كسى كه محدوده حرم را مشخص كرده، ابراهيم خليل بوده كه با ارشاد جبرئيل علائم نهاده است.

از برخى روايات به ريشۀ تاريخى و راز معنوى اين منطقۀ محترم اشاره شده است. از امام على بن موسى الرضا عليه السلام منقول است كه فرمود:

«هنگامى كه آدم از بهشت هبوط كرد وبركوه ابو قبيس فرود آمد، از